این متن شعری است که به موضوعات عشق، جدایی، رنجهای عاطفی، و تأملات فلسفی درباره زندگی و روابط انسانی میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند بهشت و دوزخ عشق، رنجهای ناشی از هجران، و تأثیرات مثبت و منفی روابط سخن میگوید. همچنین، اشاراتی به صبر، تسلیم، و گذر زمان دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و جدایی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
غزل ۳۰۸۵ - بهشت و دوزخ ما هجر و وصل آن پسر باشد
صراط مردم باریک بین موی کمر باشد ۱
به خط بردم پناه از آتش رویش، ندانستم
عیار شعله نیلوفری جانسوزتر باشد ۲
عیار بدگهر از صحبت نیکان نیفزاید
گره بر دل نچسبد گرچه پهلوی گهر باشد ۳
تغافل برنتابد خوان یغما، دست بیرون کن
جگر خوردن درین میدان نصیب بیجگر باشد ۴
سر تسلیم بر خط ارادت نه، فراغت کن
که خون مرده ایمن از گزند نیشتر باشد ۵
سلامت شبنم از سرچشمه خورشید باز آمد
حضور خاطر ما نیست دایم در سفر باشد ۶
زبان کلک شکربار را چندی بگز صائب
مکرر می گزد دل را اگر شهد و شکر باشد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.