این متن به بیان مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی میپردازد، از جمله ناتوانی هنر در زدودن غم، اهمیت دلجویی از ضعیفان، نیاز به تلاش برای رشد شخصی، و سادگی لوح سینه عاشق. همچنین، از تشبیهات زیبایی مانند آینه و یاقوت برای انتقال مفاهیم استفاده شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۹۵۲ - هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی دارد
که پروای لب خشک صدف گوهر نمی دارد ۱
دلیل جوهر ذاتی است دلجویی ضعیفان را
که هر تیغی که باشد کند، سوزن بر نمی دارد ۲
اگر خواهی دل روشن به آه گرم زور آور
که این آیینه غیر از آه، روشنگر نمی دارد ۳
برآ از خویشتن گر شهپر پرواز می خواهی
که تا در بیضه باشد مرغ بال و پر نمی دارد ۴
زنقش آرزو ساده است لوح سینه عاشق
که چون آیینه گردد صیقلی جوهر نمی دارد ۵
لب میگون او را نیل چشم زخم باشد خط
وگرنه آتش یاقوت خاکستر نمی دارد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.