این متن شعری است که از تصاویر و استعارههای غنی برای بیان احساسات عمیق و عاشقانه استفاده میکند. در آن از عناصری مانند خون، گل لاله، دامن، دشت جنون، و خورشید برای توصیف عشق، درد، و پریشانی استفاده شده است. همچنین، به مفاهیمی مانند صبر، هنر، و ثبات در زندگی اشاره دارد.
متن از استعارهها و مفاهیم عمیق استفاده میکند که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند خون و جنون ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشند.
غزل ۲۸۲۹ - چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گردد
زدامنگیری او آستینها جوی خون گردد ۱
زهم پاشید دلها تا بریدی زلف مشکین را
پریشان می شود لشکر علم چون سرنگون گردد ۲
به عمر نوح نتوان از گرستن داد بیرونش
دلی کز کاوش مژگان او دریای خون گردد ۳
نفس در سینه خاکستر شود صحرانوردان را
غبار خاطرم گر دامن دشت جنون گردد ۴
گل خورشید دارد غنچه نیلوفرش در بر
چو گردون هر تنی کز سنگ طفلان نیلگون گردد ۵
زنقش خوبرویان می رود کوه گران از جا
مگر تمکین شیرین بند پای بیستون گردد ۶
مکن صائب پریشان همت خود را به هر کاری
که صاحب فن نگردد هر که خواهد ذوفنون گردد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.