این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر جهان سخن میگوید. همچنین، به مسائل اخلاقی مانند تأثیر همنشینی با نیکان و بدان اشاره دارد. در پایان، شاعر از بیقراری و آوارگی خود میگوید و به دنبال آرامش است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۸۲۵ - اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گردد
جهان از خنده برق تجلی گلستان گردد ۱
نگه دارد خدا از چشم بد، حیرانیی دارم
که اشک گرمرو در چشم من خواب گران گردد ۲
چه خواهد بود حال کشتی بی ناخدای ما
در آن دریای پرشورش که لنگر بادبان گردد ۳
به نیکان هر که بنشیند، بدان را نیک پندارد
نشیند با بدان هر کس، به نیکان بدگمان گردد ۴
چرا آواره او فکر خان و مان کند صائب؟
چرا در فصل گل بلبل به گرد آشیان گردد؟ ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.