این شعر از صائب تبریزی بیانگر نارضایتی از وضعیت موجود، انتقاد از ریاکاری و دورویی، و درد و رنج انسان در جهان است. شاعر از مفاهیمی مانند آزادی، درد، ریا، و جستجوی حقیقت سخن میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای فهم کامل داشته باشد.
غزل ۲۸۰۸ - دل آزاده از طول امل بسیار می پیچد
که مصحف بر خود از شیرازه زنار می پیچد ۱
کدامین بی ادب زد حلقه بر در این گلستان را؟
که هر شاخ گلی بر خویشتن چون مار می پیچد ۲
حجاب آب و گل گردیده سنگ راه یکتایی
وگرنه رشته تسبیح بر زتار می پیچد ۳
به این بی ناخنی چون می خراشم سینه خود را
صدای تیشه فرهاد در کهسار می پیچد ۴
نمی دانم چه می ریزد زکلک نامه پردازم
که هر سطری به خود از درد چون طومار می پیچد ۵
ازین بستانسرا با دست خالی می رود بیرون
سبکدستی که بر هر دامنی چون خار می پیچد ۶
به دور چشم او انگشت زنهاری است هرمژگان
که از بیمار بدخو روز و شب غمخوار می پیچد ۷
مخور صائب فریب فضل از عمامه زاهد
که در گنبد ز بی مغزی صدا بسیار می پیچد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.