این متن شعری است که از استعارهها و تصاویر پیچیده برای بیان مفاهیمی مانند ناامیدی، رنج، عشق و مبارزه با مشکلات زندگی استفاده میکند. شاعر با بهکارگیری عناصری مانند زهر، آب، سنگ و خار، احساسات عمیق و دردناک خود را به تصویر میکشد.
متن از مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده استفاده میکند که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، مضامین غمانگیز و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۲۶۹۸ - گر شکر در جام ریزم زهر قاتل می شود
چون صدف گر آب نوشم عقده دل می شود ۱
چون سکندر می خورد آیینه عمرش به سنگ
از خضر یک آب خوردن هر که غافل می شود ۲
جامه برتن کعبه را مجنون ما خواهد درید
کی ز سنگ کودکان دیوانه عاقل می شود؟ ۳
زیر هر برگ گلی صد نیش خار آماده است
با تن آسانی مکن عادت که مشکل می شود ۴
قطره اشکم اگر از دل چنین چیند غبار
تا سر مژگان رسیدن مهره گل می شود ۵
جان نخواهد برد صائب آفتاب از آه ما
وای بر شمعی که با صرصر مقابل می شود ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.