خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن دربارهٔ اهمیت عشق و تأثیر آن بر روح و روان انسان صحبت می‌کند. شاعر توصیه می‌کند که به جای توجه به ظواهر، به عمق عشق توجه کنیم و با آن هم‌درد شویم. همچنین، متن به این موضوع اشاره دارد که شکست‌ها و سختی‌ها می‌توانند باعث رشد و تحول انسان شوند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۲۸۶۵ - در رخ عشق نگر، تا به صفت مرد شوی
در رُخِ عشق نِگَر، تا به صِفَتْ مَرد شَوی
نَزدِ سَردان مَنِشین، کَزْ دَمَشانْ سرد شَوی ۱
از رُخِ عشق بِجو چیز دِگَر، جُز صورت
کارْ آن است که با عشقْ تو هم دَرد شوی ۲
چون کُلوخی به صِفَت تو، به هوا بَرنَپَری
به هوا بَرشَوی اَرْ بِشْکَنی و گَرد شَوی ۳
تو اگر نَشْکَنی، آن کِت بِسِرِشت، او شِکَند
چون که مرگَت شِکَند، کِی گُهَرِ فَرد شَوی؟ ۴
بَرگْ چون زَرد شود، بیخِ تَرَش سَبز کُند
تو چرا قانِعی از عشق؟ کَزو زَرد شَوی ۵
نَزدِ سَردان مَنِشین، کَزْ دَمَشانْ سرد شَوی ۱
از رُخِ عشق بِجو چیز دِگَر، جُز صورت
کارْ آن است که با عشقْ تو هم دَرد شوی ۲
چون کُلوخی به صِفَت تو، به هوا بَرنَپَری
به هوا بَرشَوی اَرْ بِشْکَنی و گَرد شَوی ۳
تو اگر نَشْکَنی، آن کِت بِسِرِشت، او شِکَند
چون که مرگَت شِکَند، کِی گُهَرِ فَرد شَوی؟ ۴
بَرگْ چون زَرد شود، بیخِ تَرَش سَبز کُند
تو چرا قانِعی از عشق؟ کَزو زَرد شَوی ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۶۴ - به شکرخنده اگر می‌ببرد دل ز کسی
گوهر بعدی:غزل ۲۸۶۶ - گر گریزی به ملولی ز من سودایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
