این شعر به موضوع عشق، غم و مشکلات زندگی میپردازد و بیان میکند که گشودن گرههای دل و حل مشکلات تنها با عشق و درک عمیق ممکن است. شاعر از بیحاصلی گفتگوی عشق با افسردگان و دشواریهای زندگی سخن میگوید، اما در عین حال به تأثیر عشق و درک متقابل در رفع این مشکلات اشاره دارد.
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق، اندوه و حل مشکلات زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۶۹۰ - کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟
دست چون افتاد از کار این گره وا می شود ۱
بر گشاد دل بود موقوف هر مشکل که هست
این گره چون باز شد چندین گره وا می شود ۲
گفتگوی عشق با افسردگان بی حاصل است
کی ز خون مرده از تلقین گره وا می شود؟ ۳
عشقبازان گر به آه آتشین زورآورند
دلبران را از دل سنگین گره وا می شود ۴
رشته عمرم ز پیچ و تاب می گردد گره
تا مرا زان جبهه پرچین گره وا می شود ۵
در گشاد دل نفس بیهوده می سوزد نسیم
چون سپند از آتش آخر این گره وا می شود ۶
قرب زر چون سکه نگشاید ز ابرویش گره
هر که را از چهره زرین گره وا می شود ۷
هیچ تحسینی سخن را نیست چون فهمیدگی
از دل ما کی به هر تحسین گره وا می شود ۸
غنچه خسبی فیضها دارد درین بستانسرا
صدهزاران عقده صائب زین گره وا می شود ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.