این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مفاهیمی مانند روشنایی درون، گذرایی زندگی، عزت در خواری، و قدرت عشق و یاد خدا میپردازد. شاعر از عناصری مانند خاک، روغن، گلشن، و آب برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم کامل این مفاهیم مشکل داشته باشند.
غزل ۲۶۷۶ - خاک نتواند حجاب دیده روشن شود
دیده روشن چراغی نیست بی روغن شود ۱
می کشد سررشته خواری به عزت عاقبت
رد گلشن هر چه شد پیرایه گلخن شود ۲
هر نسیمی می تواند خضر راه او شدن
هر که چون برگ خزان آماده رفتن شود ۳
چرب نرمی رتبه ای دارد که با حکم روان
آب روشن زبردست موجه روغن شود ۴
نفس سرکش را کند مغرور، دنیای خسیس
در بساط شعله خار و خس رگ گردن شود ۵
عارفان را دل قوی گردد ز موج حادثات
بحر از باد مخالف صاحب جوشن شود ۶
این جواب آن غزل صائب که می گوید مسیح
یاد روی او کنم تا خانه ام روشن شود ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.