این متن شعری است که به موضوعات مختلفی مانند گذر عمر، غفلت، عشق، رنج، و حکمتهای زندگی میپردازد. با استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه، از جمله مقایسه عمر به فلاخن یا اشاره به داستان حضرت یوسف و برادرانش، پیامهای اخلاقی و عرفانی را منتقل میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و اشارات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۲۶۷۳ - گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شود
پوچ گو گردد کهنسالی که بی دندان شود ۱
مگذران در خواب غفلت زندگانی را که عمر
چون فلاخن از گرانجانی سبک جولان شود ۲
نیست اهل عشق را اندیشه ای از درد و داغ
بر خلیل الله آتش سنبل و ریحان شود ۳
می برد گیرایی از کف روی تلخ میزبان
خشک از آن در بحر دایم پنجه مرجان شود ۴
از عزیزی می شود فرمانروای رود نیل
روی یوسف چون کبود از سیلی اخوان شود ۵
غافلان را تنگدستی می شود رهبر به حق
رو به دریا می کند ابری که بی باران شود ۶
لب به شکر خنده مگشا همچو بیدردان که زود
می دهد بر باد سر را پسته چون خندان شود ۷
از دل روشن توان صائب به عیب خود رسید
وای بر آن کس کز این آیینه رو گردان شود ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.