این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند آزادی روح، عشق، صبر، حیرت و رهایی از قید و بندهای مادی میپردازد. شاعر از استعارههایی مانند حباب، سنگ، آهن و طوطی برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
غزل ۲۶۵۸ - دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود
چون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود ۱
قفل دل را نیست مفتاحی بغیر از دست سعی
سنگ زن بر سینه تا این در به رویت وا شود ۲
گربه سنگ و آهن از چشم بدان گیرم پناه
چشم بد از سنگ و آهن چون شرر پیدا شود ۳
می توان روز سیاه از خصم داد خود گرفت
صبر آن دارم که خط گرد رخش پیدا شود ۴
در مقام حیرت دیدار، حرف وصوت نیست
طوطی ازآیینه حیرانم که چون گویا شود ۵
چون نیفتد دل به حال مرگ بی شور جنون؟
خلوت گورست خم چون خالی از صهبا شود ۶
شور عشق است این که بی سر کرد صد منصور را
از سر ما کی به دستار پریشان وا شود؟ ۷
هر طلسمی را به نام باددستی بسته اند
غنچه دل از نسیم صبح محشر وا شود ۸
آبرو صائب به گوهر دادن از دون همتی است
وقت ابری خوش که دست خالی از دریا شود ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.