این متن به موضوعاتی مانند عرفان، قناعت، آزادگی و دوری از دنیاپرستی میپردازد. شاعر از افرادی سخن میگوید که با فروتنی و تفکر به اسرار الهی دست مییابند و از تاج و تخت بینیاز میشوند. همچنین، تأکید بر این است که حرص و دنیاپرستی نمیتواند آزادمردان را اسیر کند و افراد قانع به جایگاه بالاتری میرسند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای گروههای سنی پایینتر دشوار باشد.
غزل ۲۶۰۲ - بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوند
محرم دریای اسرار الهی می شوند ۱
چون سر فکرت به جیب و پای در دامن کشند
بی نیاز از تاج و تخت پادشاهی می شوند ۲
از پریدن باز می دارند چشم حرص را
چهره هایی کز قناعت زرد و کاهی می شوند ۳
چیست دنیا تا کند آزاد مردان را اسیر؟
این نهنگان کی زبون دام ماهی می شوند؟ ۴
همچو شمع آنان که دارند از دل روشن نصیب
زود آب از خجلت زرین کلاهی می شوند ۵
ظلمت از هستی است، ورنه رهنوردان عدم
شمع جان خاموش می سازند و راهی می شوند ۶
صائب آن جمعی که پاس خویش دارند از گناه
مبتلا آخر به عجب بیگناهی می شوند ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.