خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از عناصر طبیعت مانند گل، بلبل، شبنم و پروانه برای بیان مفاهیم عمیق عشق و عرفان استفاده می‌کند. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، حالات عاشقانه و عارفانه را به تصویر می‌کشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۵۰۴ - هر که دامن بر میان در چیدن گل می زند
هر که دامن بر میان در چیدن گل می زند
آستین بر شعله آواز بلبل می زند ۱
هر که بر خود تلخ می سازد شکر خواب صبوح
بوسه تر همچو شبنم بر رخ گل می زند ۲
نغمه اش از بس گلوسوزست در دلهای شب
بوسه ها پروانه بر منقار بلبل می زند ۳
همتی در کار ما ای عارفان و عاشقان
بر در دل حلقه شوق سیر کابل می زند ۴
هر که چون صائب به طرز تازه، دیرین آشناست
دم به ذوق عندلیب باغ آمل می زند ۵
آستین بر شعله آواز بلبل می زند ۱
هر که بر خود تلخ می سازد شکر خواب صبوح
بوسه تر همچو شبنم بر رخ گل می زند ۲
نغمه اش از بس گلوسوزست در دلهای شب
بوسه ها پروانه بر منقار بلبل می زند ۳
همتی در کار ما ای عارفان و عاشقان
بر در دل حلقه شوق سیر کابل می زند ۴
هر که چون صائب به طرز تازه، دیرین آشناست
دم به ذوق عندلیب باغ آمل می زند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۰۳ - با دهان خشک هر کس خنده تر می زند
گوهر بعدی:غزل ۲۵۰۵ - با لب خاموش هر کس غوطه در خون می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
