این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند ناله دل، معصیت، صلح، زیبایی و طبیعت استفاده میکند. شاعر از تصاویر نمادین مانند جام لبریز، سرو موزون، خط مشکین و گلگون برای بیان احساسات عمیق و پیچیده بهره میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۴۹۹ - ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزند
چون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند ۱
از مزار ما حجاب آلودگان معصیت
سرو موزون در لباس بید مجنون سرزند ۲
صلح می باید به روی تازه از حاصل کند
مصرعی چون سرو از هر کس که موزون سرزند ۳
می توان تا در ته یک پیرهن با گنج بود
از ضمیر خاک هیهات است قارون سرزند ۴
سبزه می آید به دشواری برون از زیر سنگ
از لب لعل تو حیرانم که خط چون سرزند ۵
چون شراب پشت دار افزون شود کیفیتش
خط مشکین چون از آن لبهای میگون سرزند ۶
بر کبودی می زند چون رنگ آتش صاف شد
ورنه خط زودست ازان رخسار گلگون سرزند ۷
حسن خواهد مهربان شد بر سیه روزان خویش
چون ازان رخسار صائب خط شبگون سرزند ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.