این شعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند سبزه، لاله، و سرو، به مفاهیمی مانند شهادت، آزادگی، و عدالت میپردازد. شاعر از نمادهای مختلف برای بیان مقاومت، قیام، و زیباییهای معنوی استفاده میکند.
مفاهیم عمیق و نمادین شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با مضامین آن ارتباط برقرار کنند.
غزل ۲۴۵۶ - از سر خاک شهیدان سبزه گلگون می دمد
چون نباشد لاله گون تیغی که از خون می دمد؟ ۱
سرکشی در آب و خاک مردم افتاده نیست
در زمین خاکساری دانه وارون می دمد ۲
گر پریشان اختلاطی نیست لازم حسن را
هر سحر گه آفتاب از مشرقی چون می دمد؟ ۳
کوهکن هر کاسه خونی که خورد از دست رشک
از مزارش در لباس لاله بیرون می دمد ۴
ره ندارد جلوه آزادگی در کوی عشق
سرو اگر کارند اینجا بید مجنون می دمد ۵
خاکدان دهر را طوفان اگر آبی دهد
تا به دامان جزا از خاک، قارون می دمد ۶
داغ مجنون بیابان گرد دارد بر جگر
لاله ای کز سینه صحرا و هامون می دمد ۷
نیست بی حسن ادا یک نقطه صائب شعر من
از زمین پاک من هر دانه موزون می دمد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.