این متن شعری است که از استعارهها و تصاویر شاعرانه برای بیان احساسات عمیق و پیچیده استفاده میکند. موضوعات اصلی شامل عشق، رنج، جستجوی آزادی و دروننگری است. شاعر از عناصر طبیعت مانند کبک، گل، غنچه و دریا برای انتقال مفاهیم عاطفی و فلسفی بهره میبرد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۳۶۲ - دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد
کبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد ۱
از قفس بال و پر ما را گشادی گر نشد
اینقدر شد کز پی پرواز خود را جمع کرد ۲
بوی گل شد زیر چندین پرده رسوای جهان
در دل صدپاره ام چون راز خود را جمع کرد؟ ۳
غنچه شو کزآفت گلچین سر خود را رهاند
هر گلی کز بیم دست انداز خود را جمع کرد ۴
نیست در دریای بی آرام کشتی را قرار
چون توان در عالم ناساز خود را جمع کرد؟ ۵
راز صائب در زمان بیخودی رسوا نشد
بوی می در شیشه سرباز خود را جمع کرد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.