غزل ۲۲۹۳ - زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح

زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح
رطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح ۱

فرصت غنیمت است، به دست دعا بشوی
داغ سیه گلیمی خود را به آب صبح ۲

سر عشر این کلام مبین است آفتاب
زنهار بر مدار نظر از کتاب صبح ۳

از باغ صبح خنده خشکی شنیده ای
چون شیشه غافلی ز شمیم گلاب صبح ۴

بر عیش دل مبند که کم عمری نشاط
روشن بود ز خنده پا در رکاب صبح ۵

آسوده است عاشق صادق ز بیم حشر
پاک است از غبار خیانت حساب صبح ۶

صافی رسیده است به جایی که می کند
مهر از بیاض سینه من انتخاب صبح ۷

از بوی گل اگر چه سبکروح تر شدم
در چشم روزگار گرانم چو خواب صبح ۸

صائب سری برآر و تماشای فیض کن
سگ نیستی، چه مرده ای از بهر خواب صبح؟ ۹