غزل ۲۲۵۲ - از حسن تو جیب خاک پر ماه است

از حسن تو جیب خاک پر ماه است
یوسف ز خجالت تو در چاه است ۱

خالی که ز گردن تو می تابد
همچشم ستاره سحرگاه است ۲

بگذار جگی جگی ببوسم من
خالی که بر آن جگی جگی گاه است ۳

عمر عاشق ز خضر کمتر نیست
این رشته ز پیچ و تاب کوتاه است ۴

هر آینه راست جوهر خاصی
آیینه سینه جوهرش آه است ۵

در منزل کفر و دین نمی ماند
با عشق سبکروی که همراه است ۶

انگشت به هیچ حرف نگذارد
از درد سخن کسی که آگاه است ۷

صائب ز زمین دل برون آور
طول املی که ریشه آه است ۸