این متن شعری است که به موضوعات مختلفی از جمله وطن، غربت، عشق، صبر و قناعت میپردازد. شاعر از ارزش سخن در وطن و بیاعتنایی به آن در غربت سخن میگوید، همچنین به موضوع عشق و دلبستگیهای آن اشاره میکند. در پایان، به اهمیت بصیرت و قناعت در زندگی تأکید دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر و تحلیل دارند که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
غزل ۲۲۰۵ - در وطن جوهر سخن خوارست
در نگین نام رو به دیوارست ۱
در غریبی کند سخن شهرست
گل نمایان به طرف دستارست ۲
نیست از جذب کهربا نومید
کاه هر چند زیر دیوارست ۳
بر ندارد کسی که بار از دل
دیدنش بر دل جهان بارست ۴
پاس رخسار گلعذاران را
عرق شرم، چشم بیدارست ۵
بیکسان را غمی نمی باشد
غم عالم به قدر غمخوارست ۶
دل عاشق کجا و کعبه و دیر؟
کودک شوخ، خانه بیزارست ۷
هر بلندی که آخرش پستی است
پیش صاحب بصیرتان دارست ۸
مور تلخی نمی کشد صائب
خاک بر قانعان شکرزارست ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.