غزل ۲۱۷۲ - بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست
یوسف چو نباشد در کنعان نتوان بست ۱

تا بوی گلی سلسله جنبان نسیم است
بر ما ره آمد شد بستان نتوان بست ۲

هر چند که چون دل گهری رفته ز دستم
تهمت به سر زلف پریشان نتوان بست ۳

امروز که دست ستم ناز درازست
بر سینه ره کاوش مژگان نتوان بست ۴

در کیش سر زلف که هم عهد شکست است
زنار توان بستن و پیمان نتوان بست ۵

در آتشم از محرمی آینه تو
هر چند در خلد به رضوان نتوان بست ۶

صائب پر و بالی بگشا موسم هندست
دل را به تماشای صفاهان نتوان بست ۷