غزل ۲۱۴۸ - سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است
خضری که به آدم ندهد آب همین است ۱

شوخی که به یک جلوه مستانه جهان را
داده است به سیلاب می ناب همین است ۲

سیلاب خرامی که فکنده است ز رفتار
در کوه گران رعشه سیماب همین است ۳

ماهی که نموده است ز رخسار شفق رنگ
خون در دل خورشید جهانتاب همین است ۴

بحری که ز رخسار گهر گرد یتیمی
شسته است به رخساره چون آب همین است ۵

آن فتنه ایام که در پرده شبها
آورده شبیخون به سر خواب همین است ۶

آن دشمن ایمان که ز رخسار چو قندیل
آتش زده در سینه محراب همین است ۷

آن گوهر شهوار که دریای گهر را
در گوش کشد حلقه گرداب همین است ۸

خورشید عذاری که از او سوخته صائب
خون در جگر لاله سیراب همین است ۹