غزل ۲۱۳۷ - پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است
از خنده بی وقت دل پسته دو نیم است ۱

کامل هنران در وطن خویش غریبند
در پشت صدف گوهر شهوار یتیم است ۲

نتوان به کرم بنده خود کرد جهان را
اینجاست که هر کس که بخیل است کریم است ۳

در کوچ بود عشرت ایام بهاران
شبنم اثر آبله پای نسیم است ۴

راضی به قضا باش که در خاطر خرسند
چندان که نظر کار کند ناز و نعیم است ۵

در بادیه ها درد به درمان نتوان یافت
بیماری هر شهر به مقدار حکیم است ۶

در دیده روشن گهران هر ورق گل
از نور تجلی ید بیضای کلیم است ۷

در نقطه موهوم هویداست به تفصیل
هر نقش که در دایره عرش عظیم است ۸

(هر نقش امیدی که به آن شاد شود دل
در پشت سراپرده زنبوری بیم است) ۹

صائب به گناه دو جهان از کرم او
نومید نگردی، که خداوند کریم است ۱۰