غزل ۲۰۹۸ - دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفت

دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفت
زاندک توجهی دل ما می توان گرفت ۱

خود را چو شبنم گل اگر جمع کرده ای
از خاکدان دهر هوا می توان گرفت ۲

در کشوری که حکم قناعت بود روان
از خاک، فیض آب بقا می توان گرفت ۳

چون ماه نو تواضع اگر خوی خود کنی
آفاق را به قد دو تا می توان گرفت ۴

قانع شوی به عبرت اگر همچو عاقلان
از روزگار سفله چها می توان گرفت ۵

زاهد به جوی شیر دهد زهد خشک را
آسان ز دست کور عصا می توان گرفت ۶

چون سایه بس که دولت دنیاست هیچ و پوچ
با مشتی استخوان ز هما می توان گرفت ۷

صائب تلاش کن گروی از حیات گیر
ورنه عنان عمر کجا می توان گرفت؟ ۸