این متن به مفاهیمی مانند صبر، تواضع، دوری از طمع، نگاه به عیب دیگران، بیهودگی برخی تلاشها، و درد خطا میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند صهبا، قلزم، کشتی طوفان، و سرو، پیامهای اخلاقی و عرفانی را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۰۶۹ - تا آدمی خمش نشود برگزیده نیست
صهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست ۱
تمکین ز چار موجه طمع داشتن خطاست
در قلزمی که آب گهر آرمیده نیست ۲
هر کس نظر به عیب کسان از هنر کند
در پیش صاحبان نظر پاک دیده نیست ۳
بیهوده دست بر دل من می نهد طبیب
لنگر حریف کشتی طوفان رسیده نیست ۴
آواز نیست پای به دامن کشیده را
هر کس که از وصول زند دم رسیده نیست ۵
مشغول جمع کردن تیر فکنده است
پشت فلک ز راه تواضع خمیده نیست ۶
مگشای لب به خنده و کوتاه دار دست
در عالمی که دست و لب ناگزیده نیست ۷
پیوسته در کشاکش خار علایق است
چون سرو دامنی که درین باغ چیده نیست ۸
صائب بود ز درد خطا صاف فکر من
در جام من به غیر شراب چکیده نیست ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.