این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند امید، رحمت الهی، توبه، عشق و رهایی از دامهای دنیوی میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند یوسف و خم میفروش، مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی را بیان میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به موضوعاتی مانند مینوشی و خرابات نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۰۶۵ - سر رشته امید ز رحمت گسسته نیست
تا لب گشاده است در توبه بسته نیست ۱
گر محتسب شکست خم میفروش را
دست دعای باده پرستان شکسته نیست ۲
نتوان مرا دگر به فسون رام خویش کرد
مرغ ز دام جسته من چشم بسته است ۳
چون نوبت نگاه رسد خسته می شود
چشمت که در شکستن دل هیچ خسته نیست ۴
بنمای یوسفی که درین قحط سال عشق
بر چهره اش غبار کسادی نشسته نیست ۵
مویی دم ز فکر دهان و میان او
هر چند در تصور او هیچ بسته نیست ۶
آنجا که برق غیرت عشق است نامه سوز
هر قاصدی که پی نکنی، پی خجسته نیست ۷
صائب برو به کوی خرابات فرش شو
کانجا به غیر توبه کسی دلشکسته نیست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.