این متن شعری با مضامین عرفانی و فلسفی است که بر آزادی روح، بیاعتنایی به مشکلات مادی، و ارزش سکوت و کمال تأکید دارد. شاعر بیان میکند که روان انسان از پیچیدگیهای جسمانی رنج نمیبرد، آزادگان از سختیهای زندگی فارغ هستند، و اهل کمال با سکوت خود را نشان میدهند. همچنین، اشارهای به بیاهمیتی فقر و تاریکی در برابر نور حقیقت دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
غزل ۲۰۵۷ - از پیچ و تاب جسم، روان را ملال نیست
در ساز، نغمه را خبر از گوشمال نیست ۱
آزادگان ز خست افلاک فارغند
سرو بهشت را غمی از خشکسال نیست ۲
روشندلان ز مرگ محابا نمی کنند
خورشید را ملاحظه ای از زوال نیست ۳
اظهار فقر کار فرومایگان بود
آنجا که فقر هست زبان سؤال نیست ۴
از پاشکستگان چراغ است تیرگی
در هر سری که عقل بود بی ملال نیست ۵
در کیش ما که لاف تمامی بود ز نقص
اظهار نقص هر که کند بی کمال نیست ۶
اهل کمال را لب اظهار خامش است
منت پذیر ماه تمام از هلال نیست ۷
صائب هزار پله ز خاکم فتاده تر
در وادیی که نقش قدم پایمال نیست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.