این شعر از صائب تبریزی به مفاهیمی مانند عرفان، تسلیم در برابر خداوند، و ارزشهای معنوی میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند زلف و خط، شکست را نشانهای از درستی و پیروزی میداند. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند رحمت الهی، صبر و عرفان دارد و دنیا را برای اهل حق بهشتی میداند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، فهم آن را نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی میکند.
غزل ۱۸۶۳ - فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماست
چون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست ۱
آشوب عالمیم ز هر مصرعی چو زلف
سر رشته تپیدن دلها به دست ماست ۲
باطل حجاب دیده حق بین نمی شود
دنیا بهشت در نظر حق پرست ماست ۳
خمخانه شد تهی و ندادیم نم برون
منصور، داغ حوصله دیرمست ماست ۴
گنجینه دار گوهر دریای رحمتیم
چون ابر، چشم پاک صدفها به دست ماست ۵
چون توبه بهار، درین سبز انجمن
صائب به هر که می نگری در شکست ماست ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.