این متن به مضامین اخلاقی و عرفانی میپردازد، از جمله پرهیز از خودستایی، بیاعتباری دنیا، اهمیت اهل دل، و دوری از فریب ظواهر. همچنین بر ارزشهای انسانی مانند تواضع، قناعت و دوری از طمع تأکید دارد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
غزل ۱۸۱۸ - طریق مردم سنجیده خودستایی نیست
که کار آتش یاقوت ژاژخایی نیست ۱
به اهل دل چه کند حرف بادپیمایان؟
نشانه را خطر از ناوک هوایی نیست ۲
ز خنده رویی گردون فریب رحم مخور
که رخنه های قفس رخنه رهایی نیست ۳
اگر چه دامن گل خوابگاه شبنم شد
خوشم که دولت تردامنان بقایی نیست ۴
شکنجه نظر شور خلق دلسوزست
به مدعا نرسیدن ز نارسایی نیست ۵
اگر تردد خاطر سخن قبول کند
کلید رزق به غیر از شکسته پایی نیست ۶
همیشه سرو تهیدست ازان بود سرسبز
که هیچ چشم به دنبال بینوایی نیست ۷
کناره گیر ز مردم که بی دماغان را
شکنجه بتر از پاس آشنایی نیست ۸
به هر که هر چه دهی نام آن مبر صائب
که حق خود طلبیدن کم از گدایی نیست ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.