خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به موضوعاتی مانند درد و رنج، عشق، رسوایی، ظاهر و باطن، و ارزش ناله‌های واقعی می‌پردازد. شاعر از دردهای پنهان، عشق ناامن، و اهمیت توجه به باطن به جای ظاهر سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که ناله‌های بیدرد ارزشی ندارند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مضامین مانند رسوایی و نقد اجتماعی ممکن است برای کودکان قابل‌درک نباشد.
غزل ۱۷۷۶ - خوشم به درد که در پرده شکیبایی است
خوشم به درد که در پرده شکیبایی است
بدم به داغ که آیینه دار رسوایی است ۱
به فکر زینت باطن کسی نمی افتد
مدار مردم عالم به ظاهرآرایی است ۲
مشو به سینه چاک از گزند عشق ایمن
که سینه چاک زدن فتح باب رسوایی است ۳
خوش است ناله که از روی درد برخیزد
وگرنه ناله بیدرد بادپیمایی است ۴
چگونه دیده صائب حریف گریه شود؟
عنان سیل سبکرو به دست خودرایی است ۵
بدم به داغ که آیینه دار رسوایی است ۱
به فکر زینت باطن کسی نمی افتد
مدار مردم عالم به ظاهرآرایی است ۲
مشو به سینه چاک از گزند عشق ایمن
که سینه چاک زدن فتح باب رسوایی است ۳
خوش است ناله که از روی درد برخیزد
وگرنه ناله بیدرد بادپیمایی است ۴
چگونه دیده صائب حریف گریه شود؟
عنان سیل سبکرو به دست خودرایی است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۷۵ - به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی است
گوهر بعدی:غزل ۱۷۷۷ - بلای مردم آزاده، لاف یکتایی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
