این متن به موضوعاتی مانند درد و رنج، عشق، رسوایی، ظاهر و باطن، و ارزش نالههای واقعی میپردازد. شاعر از دردهای پنهان، عشق ناامن، و اهمیت توجه به باطن به جای ظاهر سخن میگوید و تأکید میکند که نالههای بیدرد ارزشی ندارند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از مضامین مانند رسوایی و نقد اجتماعی ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
غزل ۱۷۷۶ - خوشم به درد که در پرده شکیبایی است
بدم به داغ که آیینه دار رسوایی است ۱
به فکر زینت باطن کسی نمی افتد
مدار مردم عالم به ظاهرآرایی است ۲
مشو به سینه چاک از گزند عشق ایمن
که سینه چاک زدن فتح باب رسوایی است ۳
خوش است ناله که از روی درد برخیزد
وگرنه ناله بیدرد بادپیمایی است ۴
چگونه دیده صائب حریف گریه شود؟
عنان سیل سبکرو به دست خودرایی است ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.