خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن بیانگر درد و رنج ناشی از فراق و جدایی است که به حکم آسمانی اتفاق افتاده است. شاعر از درد فراق فانی و جاودانی سخن می‌گوید و از خداوند طلب رهایی از این دردها می‌کند. در نهایت، شاعر سکوت می‌کند و از مخاطب می‌خواهد اگر توانایی دارد، ادامه دهد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، موضوعات درد و رنج و فراق ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین و نامناسب باشد.

مشاهده کامل

غزل ۲۷۷۰ - رخ‌ها بنگر تو زعفرانی

رُخ‌ها بِنِگَر تو زَعفَرانی
کَزْ دَرد‌ هَمی‌دَهَد نشانی ۱

شهری بِنِگَر زِ دَرد رَنْجور
چون باغْ به موسمِ خَزانی ۲

این دَرد زِ غُصّه فِراق است
از هَیبَتِ حُکْمِ آسْمانی ۳

بیم است فَلَک سیاه گَردد
از آتش و نالهٔ نَهانی ۴

دوزخ بِنِگَر که سَر بَرآوَرْد
ناگَه زِ میانِ شادمانی ۵

بَرخاست غَریوِ جانْ زِ هرسو
هان ای کَسِ‌ بی‌کَسان تو دانی ۶

فرمود که این فِراقِ فانی است
افَغان زِ فِراقِ جاودانی ۷

یا رَب چه شود اگر تو ما را
از هر دو فِراق، وارَهانی؟ ۸

این گفته و بَسته شُد دَهانَم
باقی تو بگو اگر توانی ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۷۶۹ - برخیز و بزن یکی نوایی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۷۱ - ای قلب و درست را روایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.