این شعر به توصیف زیباییهای طبیعت در فصل بهار میپردازد و از عناصری مانند گل، بلبل، شبنم و شفق برای بیان احساسات شاعرانه استفاده میکند. شاعر با زبانی نمادین و تصاویر زیبا، نشاط و طراوت بهار را به تصویر میکشد.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند از زیباییهای زبانی و معنایی آن لذت ببرند.
غزل ۱۶۶۵ - هزار رنگ گل فیض در گل صبح است
اثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است ۱
بهار عیش که سرسبزی نشاط ازوست
نمکچشی ز شکر خنده گل صبح است ۲
طراوت رخ شبنم گل سحر خیزی است
بهار فیض هم آغوش سنبل صبح است ۳
شبم که خون شفق را به روی مالیده است
ستم رسیده تیغ تغافل صبح است ۴
ز باغ طبع تو صائب چه گل شکفت که باز
زبان خامه ات امروز بلبل صبح است ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.