این متن شعری است که در آن شاعر از زیباییهای طبیعت و عشق سخن میگوید. او از گلها، باغبان، و عناصر طبیعی مانند ابرو و خزان برای بیان احساسات خود استفاده میکند. همچنین، شاعر به عشق و طلب اشاره میکند و از جایگاه طالب در اصفهان سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به درک بالاتری دارد.
غزل ۱۶۵۶ - عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداست
صفای هر چمن از روی باغبان پیداست ۱
مرا که خرمن گل در کنار می باید
ازین چه سود که دیوار گلستان پیداست؟ ۲
گلی ز غنچه پیکان یار خواهم چید
گشاد کار من از خانه کمان پیداست ۳
به چشم بلبل مستی که عشق سرمه کشید
رخ بهار ز آیینه خزان پیداست ۴
به طرز تازه قسم یاد می کنم صائب
که جای طالب آمل در اصفهان پیداست ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.