این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از مضامین عشق، رنج، فراق، و جستجوی معنا در وجود و عدم سخن میگوید. شاعر از زیبایی معشوق، درد عشق، و بیاعتنایی او به عاشق شکایت میکند و در عین حال، به مفاهیمی مانند تقدیر، اقبال، و جستجوی حقیقت اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و فراق نیاز به بلوغ ذهنی دارد.
غزل ۱۶۳۱ - خط به گرد لب میگون تو چون ساغر گشت
خال شبرنگ ترا اختر دولت برگشت ۱
رحم بر خود کن اگر رحم نداری بر ما
سر مژگان تو از کاوش دلها برگشت ۲
عشق کی فرصت بیمار پرستی دارد؟
نعمتی بود که خون در رگ ما نشتر گشت ۳
سر مپیچ از سر زانو که درین قلزم فیض
هر که پیچید به خود قطره صفت گوهر گشت ۴
راه خوابیده اقلیم فنا مشکل بود
زخم شمشیر تو پهلوی مرا شهپر گشت ۵
ما سر دولت و اقبال نداریم، ارنه
دفتر بال هما در کف ما ابتر گشت ۶
در کدامین صدف ای در یتیمت جویم؟
کف این بحر ز دود دل من عنبر گشت ۷
از وجود و عدم ما، چه خبر می پرسی؟
شرری بود سفر کرد و به آتش برگشت ۸
فکر رنگین تو صائب چمن آرا گردید
دفتر لاله چو تقویم کهن ابتر گشت ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.