این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، وفاداری، رنج، غیرت، و زیباییهای گذرا میپردازد. شاعر از ناپایداری احساسات و بیوفایی جهان سخن میگوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند گل، تیغ، و خورشید، احساسات عمیق انسانی را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی اشارات به رنج و ستم نیاز به درک بالاتری از زندگی دارد.
غزل ۱۶۱۰ - با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیست
گل این باغچه را رنگ وفاداری نیست ۱
آنچنان داد ستم ده که خجالت نکشی
خنده بر تیغ زند زخم اگر کاری نیست ۲
بوی خون از دهن شیشه می می آید
عالمی امن تر از عالم هشیاری نیست ۳
یک دم از رشک تو آرام ندارد خورشید
هیچ دردی بتر از غیرت همکاری نیست ۴
خوبی پرده نشینان به نگاهی برود
یوسفی را نخرد عشق که بازاری نیست ۵
می زنم بوسه به نقش قدم او صائب
بیش ازین شوق مرا طاقت خودداری نیست ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.