غزل ۱۵۹۷ - شادی هر که زیادست ز غم، کامل نیست

شادی هر که زیادست ز غم، کامل نیست
هر که را خرج ز دخل است فزون، عاقل نیست ۱

دل گردون متأثر نشد از گریه ما
گنه تخم چه باشد چو زمین قابل نیست؟ ۲

عاشق آن است که سر بر قدم دار نهد
میوه تا در گرو شاخ بود کامل نیست ۳

طالع حلقه زلف تو کبابم دارد
کز تماشای تو یک چشم زدن غافل نیست ۴

رشته نسبت بی پا و سران همتاب است
گرهی نیست به زلفش که مرا در دل نیست ۵

سیل ویرانه ام، آرام نمی دانم چیست
هیچ سنگی به ره من بتر از منزل نیست ۶

جوش عشق است که در ظرف نگنجد، ورنه
ساغر بحر زیاد از دهن ساحل نیست ۷

خطر قلزم هستی، گل خودکامیهاست
نیست یک موج که در بحر رضا ساحل نیست ۸

گرد هستی اگر از پیش نظر برخیزد
رهروی نیست درین راه که در منزل نیست ۹

چند صائب جگر خود خوری از فکر سخن؟
جز دل چاک، قلم را ز سخن حاصل نیست ۱۰