این شعر از دردهای عاطفی، ناامیدیها و رنجهای زندگی سخن میگوید. شاعر از دلهای شکسته، بیعدالتیها و تلاشهای بیثمر یاد میکند و به ناپایداری دنیا و ارزش آثار انسانهای کامل اشاره دارد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه متن برای سنین پایین مناسب نیست.
غزل ۱۵۵۲ - خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده است
خس و خاری است که از موج به ساحل مانده است ۱
اثری کز من بی نام و نشان هست و بجاست
گل خونی است که بر دامن قاتل مانده است ۲
نیست یک دل که در او گوهر انصاف بود
صدفی چند درین دامن ساحل مانده است ۳
منزل دور به غیرت فکند رهرو را
دل ز نزدیکی راه است که کاهل مانده است ۴
خشک مغزان گهر از بحر به ساحل بردند
کشتی ماست که در دامن ساحل مانده است ۵
چیست خشت و گل فانی که بر آن تکیه کنند
اثر آن است که از مردم کامل مانده است ۶
رسته گشتند ز زندان جهان یک جهتان
مهره ماست که در ششدر باطل مانده است ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.