این متن شعری است که به موضوعاتی مانند سفر، صداقت، رنجهای زندگی، عفو الهی، گناه، فقر، قناعت و تشویش میپردازد. شاعر از دشواریهای راه، پنهانکاریهای مردم، سنگدلیها و نیاز به عفو خدا سخن میگوید. همچنین، به ارزش قناعت و پیامدهای تشویش اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند گناه، عفو الهی و تشویش ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۱۴۷۳ - ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش است
آه ازین راه درازی که ترا در پیش است ۱
پیش جمعی که ز باریک خیالان شده اند
در جهان نوشی اگر هست، نهان در نیش است ۲
بیشتر عفو خداشامل حالش گردد
گنه هر که به میزان قیامت بیش است ۳
پرده پوشی چو خموشی نبود نادان را
کز نظرها کجی تیر نهان در کیش است ۴
عذر سنگین دلی تیغ ترا می خواهد
نمکی کز لب لعل تو مرا بر ریش است ۵
نیست درویش، فقیری که کند فقر اظهار
هر که پوشیده کند حاجت خود درویش است ۶
پیشی قافله ما به سبکباری نیست
هر که برداشته بار از دگران در پیش است ۷
صائب از قدر کفاف آنچه بود یک جو بیش
بر دل قانع من تخم دو صد تشویش است ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.