این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر رضایت از تقدیر، آزادگی، عشق و عرفان تأکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند امید، رهایی از بندهای دنیوی، عشق به معشوق حقیقی و رضایت به قضا و قدر سخن میگوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل میشود.
غزل ۱۴۴۶ - دل ازان نخل به امید ثمر خرسندست
گره جبهه خوبان، گره پیوندست ۱
پرده خواب گران است سبک مغزان را
سایه بال هما گر چه سعادتمندست ۲
سرو را نیست ز پیوند به خاطر گرهی
دل آزاده ما را چه غم فرزندست؟ ۳
دردمندی است پر و بال اثر افغان را
ناخن ناله نی سینه خراش از بندست ۴
هر که ما را کند آزاد ز خود، قبله ماست
عاشقان را به سر دار فنا سوگندست ۵
باش خرسند به قسمت که درین وحشتگاه
هست اگر جنت دربسته، دل خرسندست ۶
عارفان را گله از وحشت تنهایی نیست
نخل چون خوش ثمر افتد غنی از پیوندست ۷
صائب از تنگی دل شکوه ز کوته نظری است
که دل غنچه گل چاک ز شکرخندست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.