این شعر عاشقانه با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، عشق و ستایش معشوق را بیان میکند. شاعر با توصیف ویژگیهای معشوق مانند جوانی، زیبایی، و تأثیرگذاری او، احساسات عمیق خود را نشان میدهد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به دانش ادبی و بلوغ فکری دارند تا به درستی درک شوند.
غزل ۱۴۲۵ - بی طراوت نشود سرو جوانی که تراست
در شکر خواب بهارست خزانی که تراست ۱
برنیاید به زبان با تو کس از خوش سخنان
می کند قطع سخن تیغ زبانی که تراست ۲
گل چسان چهره شود با تو، که یاقوت بود
سنگداغ از رخ چون لاله ستانی که تراست ۳
چین ز ابروی گرهگیر تو خط هم نگشود
کار شمشیر کند موی میانی که تراست ۴
ادب عشق مگر مانع جرأت گردد
ورنه پر بوسه فریب است دهانی که تراست ۵
تشنه فکر تو صائب جگری نیست که نیست
تا به جوی که رود آب روانی که تراست ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.