این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به مفاهیمی مانند عشق، پاکی، تلاش برای رسیدن به کمال، و ارزش صحبت با افراد روشنضمیر میپردازد. همچنین، اشارهای به دشواریهای زندگی و اهمیت استقامت در برابر مشکلات دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و مفاهیم انتزاعی دارد.
غزل ۱۳۹۷ - از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفت
دست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت ۱
گر به دست و پا نپیچد خار صحرای وجود
می توان ملک دو عالم را به یک جولان گرفت ۲
صحبت روشن ضمیران کیمیای دولت است
خون ما در چشمه خورشید رنگ جان گرفت ۳
گر نگردد طعنه سنگین دلی دندان شکن
می توان خون خود از لبهای او آسان گرفت ۴
دامن پاکان ندارد تاب دست انداز شوق
بوی پیراهن ز مصر آخر ره کنعان گرفت ۵
لقمه بیرون کردن از دست خسیسان مشکل است
ماه نو دق کرد تا از خوان گردون نان گرفت ۶
تا قیامت زلف جانان دستگیر من بس است
چون خس و خاشاک هر دم دامنی نتوان گرفت ۷
قطع پیوند تعلق کار هر افسرده نیست
خار این وادی مکرر برق را دامان گرفت ۸
هر که چون صائب دم بر کرسی همت نهاد
می تواند تاج رفعت از سر کیوان گرفت ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.