این متن شعری از صائب تبریزی است که دربارهی گذر از زندگی و مرگ سخن میگوید. شاعر تأکید میکند که انسان باید مانند مردان زندگی کند و از سختیها و دشواریها با شجاعت عبور نماید. همچنین، اشاره میکند که مرگ امری اجتنابناپذیر است و باید با آگاهی و پذیرش از آن گذشت.
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی مفاهیم مانند مرگ و گذر از زندگی ممکن است برای کودکان پیچیده یا سنگین باشد.
غزل ۱۳۵۱ - از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشت
تا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت ۱
پیشدستی کن، سر سبزی برون بر از چمن
از دم سرد خزان چون زرد می باید گذشت ۲
گرم بگذر همچو مردان در زمان زندگی
چون ازین هنگامه آخر سرد می باید گذشت ۳
درد بیدردی به جز مردن ندارد چاره ای
از علاج مردم بیدرد می باید گذشت ۴
عالم از گرد علایق پرده دار مطلب است
دامن افشان زین ره پر گرد می باید گذشت ۵
راهرو تنها چو گردد زور بر راه آورد
از جهان چون مهر تابان فرد می باید گذشت ۶
تلخی مرگ مرا نسبت به بیدردان مکن
غیر را از جان، مرا از درد می باید گذشت ۷
هیبت عریان تنی صائب کم از شمشیر نیست
بی سلاح از عرصه ناورد می باید گذشت ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.