خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از عشق، رنج‌های عاشقانه، طبیعت و خاطرات گذشته سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زنجیر، شمشیر، گل‌ها، بیابان و غزالان، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به امید و رهایی در میان سختی‌ها دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعاره‌ها نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
غزل ۱۳۲۷ - تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت
تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت
پیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت ۱
سینه ام هرگز ز داغ گلرخان خالی نبود
این بیابان آتشی دایم ز چشم شیر داشت ۲
در گلستانی که عمر ما به دلتنگی گذشت
خنده ها در آستین هر غنچه تصویر داشت ۳
دامن ابر بهاران در فلک می کرد سیر
خار ما بی حاصلان تا دست دامنگیر داشت ۴
یاد ایامی که از بیتابی مجنون ما
حلقه چشم غزالان ناله زنجیر داشت ۵
حق اگر بندد دری، ده در گشاید در عوض
طفل بی مادر ز هر انگشت جوی شیر داشت ۶
سیل در ویرانه من داشت صائب گل در آب
در دل من راه تا اندیشه تعمیر داشت ۷
پیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت ۱
سینه ام هرگز ز داغ گلرخان خالی نبود
این بیابان آتشی دایم ز چشم شیر داشت ۲
در گلستانی که عمر ما به دلتنگی گذشت
خنده ها در آستین هر غنچه تصویر داشت ۳
دامن ابر بهاران در فلک می کرد سیر
خار ما بی حاصلان تا دست دامنگیر داشت ۴
یاد ایامی که از بیتابی مجنون ما
حلقه چشم غزالان ناله زنجیر داشت ۵
حق اگر بندد دری، ده در گشاید در عوض
طفل بی مادر ز هر انگشت جوی شیر داشت ۶
سیل در ویرانه من داشت صائب گل در آب
در دل من راه تا اندیشه تعمیر داشت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۲۶ - شورش سودای ما افلاک را معمور داشت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲۸ - لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
