این متن به مضامینی مانند آزادگی، بینیازی از زینتهای دنیوی، ارزش واقعی انسان، و عبور از خودپرستی میپردازد. همچنین اشارههایی به پوچی برخی گفتارها و ارزش نهادن به محتوای اصیل دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین برخی اشارات انتزاعی نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات فارسی دارد.
غزل ۱۳۱۸ - سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیست
زینت آزادمردان غیر روی تازه نیست ۱
جلوه برق است رنگ اعتبارات جهان
یک نفس گل بیش بر دستار مردم تازه نیست ۲
هر کسی از محرمان خاص داند خویش را
التفات عام آن پرکار را اندازه نیست ۳
بی تردد، چون گذشتی از خودی در منزلی
قطع این وادی به پای ناقه و جمازه نیست ۴
می برآرد ز پریشانی دل آشفته را
به ز خط جام این اوراق را شیرازه نیست ۵
می توان بردن به مقصد راه از سنگ نشان
مطلب عنقا ز کوه قاف جز آوازه نیست ۶
نشنوی تا حرف پوچ، از پوچ گفتن لب ببند
باعثی خمیازه را بالاتر از خمیازه نیست ۷
گفته ای صائب ز دیرین محرمان بزم ماست
ظرف ما را طاقت این لطف بی اندازه نیست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.