این متن شعرگونه به مفاهیمی مانند ناپایداری شادی، سختیهای زندگی، تقدیر و جبر، و بیثباتی دنیا میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر نمادین مانند "خون در دهان پسته" و "دانه نشکسته در آسیا" به بیان این مفاهیم میپردازد. همچنین، اشارههایی به نقش تقدیر در زندگی انسان و ناتوانی او در برابر آن دارد.
مفاهیم عمیق فلسفی و استفاده از نمادهای پیچیده در متن، درک آن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. همچنین، برخی تصاویر مانند "خون در دهان پسته" ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
غزل ۱۳۱۰ - نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته است
از لب خندان به جز خون در دهان پسته نیست ۱
یک دل آسوده نتوان یافت در زیر فلک
در بساط آسیا یک دانه نشکسته نیست ۲
در رحم اطفال از تحصیل روزی فارغند
مانع رزق مقدر خانه دربسته نیست ۳
از سبکرو نقش هیهات است ماند بر زمین
رهنوردی را که باشد نقش پا، آهسته نیست ۴
فارغ است از امتداد قطره های اشک من
آن که می گوید گره در رشته نگسسته نیست ۵
از می لعلی نمی گردد بدخشان سینه اش
دست هر کس چون سبو در زیر سر پیوسته نیست ۶
می توان ره برد از سیما به کنه هر کسی
شاهدی گلزار رنگین را به از گلدسته نیست ۷
پیش ما صائب که هر صیدی به دام آورده ایم
هیچ صیدی در جهان چون معنی برجسته نیست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.