غزل ۱۳۰۶ - یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیست

یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیست
رحم در سر کار مژگان بلاجوی تو نیست ۱

می دهی صد وعده و فی الحال بر هم می زنی
این اداها لایق چشم سخنگوی تو نیست ۲

بی سبب از شاهراه وعده بیرون می روی
این روش زیبنده بالای دلجوی تو نیست ۳

از کنار شمع می آری برون پروانه را
شعله آتش حریف تندی خوی تو نیست ۴

پر مرنجانم که رو در کافرستان می نهم
حلقه زنار کم از حلقه موی تو نیست ۵