این متن شعری است که مضامین مختلفی مانند عدالت، عشق، معنویت و انتقاد اجتماعی را در بر میگیرد. شاعر از مفاهیمی مانند انصاف، بینیازی، عشق و معنویت صحبت میکند و به انتقاد از رفتارهای ناعادلانه و لافزدن میپردازد. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی و ارزشهای اخلاقی دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی و فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۲۸۹ - آب کن در شیشه ساقی گر شراب صاف نیست
کشتی ما را به خشکی بستن از انصاف نیست ۱
می توانست از زر گل کرد ما را بی نیاز
حیف گوش باغبان را پرده انصاف نیست ۲
گوهر نایاب را بتوان به شیرینی خرید
در بهای بوسه ای گر جان دهی اسراف نیست ۳
گر سخن کیفیتی دارد سرایت می کند
هیچ عیبی اهل معنی را بتر از لاف نیست ۴
پشت بر من می کند هر گاه رویی دید ازو
سینه ام با سینه آیینه زان رو صاف نیست ۵
خرمن مه پیش من یک جو ندارد اعتبار
دانه عنقای ما جز نقطه های قاف نیست ۶
در سخن از عرفی و طالب ندارد کوتهی
عیب صائب این بود کز زمره اسلاف نیست ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.