این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، شهادت، فداکاری و عرفان سخن میگوید. شاعر از درد جانسوز، عشق به معشوق، و مفاهیم متعالی مانند اناالحق و شهادت صحبت میکند. همچنین، اشارهای به مفاهیم دنیوی و بیاعتباری مال دنیا دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم مانند شهادت و اناالحق ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۱۲۷۷ - فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیست
یک سپند بزم من بی شعله آواز نیست ۱
در سر کویی که من بر اطلس خون می تپم
خضر اگر آید، در فیض شهادت باز نیست ۲
ذره و خورشید گلبانگ اناالحق می زنند
نغمه بیگانه ای در پرده این ساز نیست ۳
من که نتوانم ز سستی بال خود را جمع کرد
ماه عید من به غیر از ناخن شهباز نیست ۴
مال دنیا سیرچشمان را نگردد پای بند
شهد، زنبور عسل را مانع پرواز نیست ۵
پرده داری می کند رنگ رخ معشوق را
چون شراب لعل، خون عاشقان غماز نیست ۶
نیست صائب دلنشین خاطر مشکل پسند
مصرعی کان تیر روی ترکش اعجاز نیست ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.