این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر موضوعاتی مانند عشق الهی، تواضع، پرهیز از خودنمایی، و اهمیت طبیعت تاکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند حلاج، طوبی، تسبیح، و زنار برای بیان مضامین عمیق عرفانی و اخلاقی استفاده کرده است.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و نمادهای خاص ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۲۶۱ - عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیست
هر کمانی در خور طاق بلنددار نیست ۱
شاخ طوبی سر فرو نارد به هر بی بال و پر
هر سر شوریده ای بالانشین دار نیست ۲
پرده پوش خلق باش از صد بلا ایمن نشین
تیره گردد از نفس آیینه چون ستار نیست ۳
گر مجرد سیرتی سر در سر زینت مکن
دشمنی در پی ترا چون طره دستار نیست ۴
تا به گردن در گل تسبیح باشم تا به کی؟
یک سر مو غیرت دین در تو ای زنار نیست ۵
شانه گو از دور دندان بر سر دندان بنه
در حریم زلف او این صد زبان را بار نیست ۶
می توانی سرو اگر مصرع به آن قامت رساند
چون تو یک صاحب طبیعت در همه گلزار نیست ۷
تا شکستم توبه را پروا ندارم از شکست
هر که تایب نیست صائب شیشه اش دربار نیست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.