این متن به موضوعات مختلفی از جمله دوستی با نادانان، ترس از دانایان، ارزش دیدن و بینش، رهایی از تعلقات دنیوی، اهمیت سنجش و اندازهگیری در زندگی، خطرات غفلت، و محدودیتهای فهم انسان میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا، مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۱۹۷ - دوستی با کورفهمان حجت نادیدگی است
وحشت از فهمیدگان برهان نافهمیدگی است ۱
در بساط آفرینش مردمان چشم را
گر لباس فاخری باشد همین پوشیدگی است ۲
دیده حق بین بود از هر دو عالم بی نیاز
ترک دنیا بهر عقبی کردن از نادیدگی است ۳
می کند بر فربهی پهلوی لاغر اختیار
هر که داند رنج باریک مه از بالیدگی است ۴
مردم سنجیده از میزان نمی دارند باک
خلق را اندیشه از محشر ز ناسنجیدگی است ۵
گر ز ارباب کمالی سرمپیچ از پیچ و تاب
کز تمامی، سرنوشت نامه ها پیچیدگی است ۶
دشمن غافل ز زیر پوست می آید برون
پای کاهل طینتان، سنگ ره خوابیدگی است ۷
از شکفتن شد پریشان غنچه را اوراق دل
انتهای خنده بیجا ز هم پاشیدگی است ۸
هست صائب هر کسی را حد خود دارالامان
پا ز حد خود برون ننهادن از فهمیدگی است ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.