این شعر به موضوعات فلسفی و عرفانی میپردازد و از عناصر طبیعت و نمادهای مختلف برای بیان مفاهیم عمیق استفاده میکند. شاعر به سختیهای زندگی، جایگاه انسان در جهان، و جستجوی حقیقت اشاره میکند و از مفاهیمی مانند خاک، دوزخ، و آزادی سخن میگویند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۱۸۴ - دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای است
دانه در آسیای چار سنگ افتاده ای است ۱
خرده جان مقدس در تن خاکی نهاد
موری از دست سلیمان بر زمین افتاده ای است ۲
نیست چون سرو و صنوبر حاصلش جز بار دل
در ریاض آفرینش هر کجا آزاده ای است ۳
پیش ارباب بصیرت کز ته کار آگهند
گرمی این سرد مهران دوزخ آماده ای است ۴
نیست حق جویندگان را دیده باریک بین
ورنه هر خاری درین وادی به مقصد جاده ای است ۵
بر سر حرف آورد صائب مرا دلهای پاک
چون قلم باغ و بهار من زمین ساده ای است ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.